Ο Αντώνης Καλκαβούρας επιχειρεί τον απολογισμό της κανονικής περιόδου όσον αφορά στην πορεία των 13 ομάδων της λίγκας, η οποία βρίσκεται σε διαρκή αναβάθμιση και δείχνει ότι έχει την προοπτική να ανέβει κι άλλα επίπεδα.
Μας τελείωσε, λοιπόν και ο… σινεμάς (που λέγαμε μικροί) της regular season, σε μία σεζόν που στην ουσία μπορεί να μην άλλαξαν πολλά (πάλι οι «αιώνιοι» τερμάτισαν στις δύο πρώτες θέσεις και μεταξύ τους θα κριθεί ο τίτλος για 24η διαδοχική χρονιά), αλλά μπήκαν για τα καλά κάποιες βάσεις… αλλαγής!
Ώστε από ‘δω και στο εξής, να βλέπουμε ένα πρωτάθλημα με περισσότερες συγκινήσεις και εκπλήξεις και στο οποίο όλο και σε λιγότερα παιχνίδια θα ξέρουμε το αποτέλεσμα και την μορφή τους, πριν το τζάμπολ!
Η εφετινή προσπάθεια όλων των ομάδων που προσαρμόστηκαν σε τουλάχιστον ένα επίπεδο πιο πάνω απ’ αυτό που είχαν συνηθίσει (άλλες επιτυχώς και άλλες όχι), το μπάσκετ που παίχτηκε, το σασπένς που έμεινε αναλλοίωτο από αγωνιστική σε αγωνιστική και φυσικά οι επιτυχίες που κυνηγούν οι εκπρόσωποι του ελληνικού μπάσκετ στην Ευρώπη, δείχνουν ότι η λίγκα μας βρίσκεται σε καλό δρόμο.
Αδιανόητη κούρσα στο Λονδίνο: Ο Σάουε τερμάτισε τον μαραθώνιο σε λιγότερο από δύο ώρες
Την ώρα, λοιπόν, που τα πάντα γύρω μας θυμίζουν ελαφρώς την δεκαετία του ’90 και έχουμε αρχίσει να συγκρινόμαστε και πάλι με τα υπόλοιπα μεγάλα πρωταθλήματα της Ευρώπης, ας βάλουμε τα πράγματα σε μία σειρά και ας συνοψίσουμε τι είδαμε στην διάρκεια των 26 εβδομάδων που που παίχτηκε μπάσκετ στην πάλαι ποτέ Α1 Κατηγορία.
Ολυμπιακός: Δίκαια πρώτος και κυριαρχικός!
Με έως τώρα ρεκόρ το εντυπωσιακό 24-0 και με καμία απώλεια στην πρώτη τη τάξει εγχώρια διοργάνωση, ο Ολυμπιακός διαχειρίστηκε άκρως αποτελεσματικά τις υποχρεώσεις του στην Stoiximan GBL.
Το γεγονός ότι – πλην των δύο αγώνων με τον «αιώνιο αντίπαλο» – δυσκολεύτηκε μόνο στην Γλυφάδα από τον Πανιώνιο, δείχνει το βάθος του ρόστερ, τον υψηλό βαθμό συγκέντρωσης και την συνέπεια που είχαν οι «ερυθρόλευκοι» στα παιχνίδια του Σαββατοκυριακου (μετά από τουλάχιστον 10 εβδομάδες με διπλά παιχνίδια στην Euroleague) και όλα αυτά αποτελούν credit για τον Γιώργο Μπαρτζώκα.
Οι Πειραιώτες δείχνουν να έχουν διδαχθεί από τα όποια λάθη έκαναν τα προηγούμενα χρόνια και χωρίς να έχουν φτάσει στο peak τους, η εφετινή τους σεζόν έχει μοναδικό ψεγάδι την απώλεια του Κυπέλλου.
Παναθηναϊκός: Η χειρότερη regular season μετά την εποχή εσόδων-εξόδων!
Με το budget και την ποιότητα των παικτών που είχε στην διάθεσή του ο Έργκιν Άταμαν, η εφετινή σεζόν, μέχρτι στιγμής διασώζεται μερικώς μόνο και μόνο λόγω της κατάκτησης του Κυπέλλου.
Πέραν του 0/2 με τον Ολυμπιακό, ο Τούρκος τεχνικός δεν μπόρεσε να αξιοποιήσει σωστά το άφθονο ταλέντο που εκπέμπει το ρόστερ του «τριφυλλιού» με αποτέλεσμα οι τρεις έξτρα ήττες από ομάδες εκτός της πρώτης 4άδας (Άρη, Ηρακλή και Κολοσσό), να βάλουν πρόωρο τέλος στην μάχη για την πρωτιά και το πλεονέκτημα έδρας στους τελικούς.
Το ρεκόρ 19-5 είναι ελαφρώς καλύτερο από εκείνο της σεζόν 2022-23 (16 νίκες και 6 ήττες), στην οποία ακόμη ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος δεν είχε αποφασίσει να το πάρει… αλλιώς και σίγουρα δεν είναι τιμητικό, ωστόσο, δεν σημαίνει και τίποτε. Γιατί τα δύο τελευταία χρόνια ο πρωταθλητής κρίθηκε στο break και οι «πράσινοι» έχουν όλα τα φόντα να το γυρίσουν τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη.
ΠΑΟΚ: Ευχάριστη έκπληξη η πορεία του μετά την αποπομπή του Ζντοβτς!
Η σεζόν για τον «δικέφαλο του Βορρά» μπορεί κάλλιστα να χαρακτηριστεί με βουτιά σε αχαρτογράφητα νερά μίας νέας και πολλά υποσχόμενης εποχής, η οποία όμως ήθελε κότσια και δύσκολες αποφάσεις μέχρι να μπουν οι βάσεις.
Το πολύ θετικό για τους Θεσσαλονικείς είναι ότι είχαν το ανθρώπινο δυναμικό και το καθαρό μυαλό να διαχειριστούν με ομαλότητα την εκτόξευση στα νέα δεδομένα που επιτάσσει η παρουσία του Αριστοτέλη Μυστακίδη και την πρωτόγνωρη απόφαση της πρόσληψης του Τρινκιέρι μεσούσης της περιόδου, αλλά για την επόμενη σεζόν.
Για την δουλειά του Παντελή Μπούτσκου και των συνεργατών του, σε ένα ρόστερ που διαφοροποιήθηκε κατά τα ήμισυ στα μέσα της διαδρομής (ήρθαν τέσσερις παίκτες και έφυγαν τρεις) και με μία περιρρέουσα ατμόσφαιρα στην οποία ξαφνικά η κουβέντα περί συμμετοχής στην Euroleague αποτελεί καθημερινότητα, τα μέχρι τώρα αποτελέσματα μιλούν από μόνα τους.
Ο ΠΑΟΚ τερμάτισε 3ος ισοφαρίζοντας τον καλύτερο απολογισμό της 7ετίας (ρεκόρ 17-9), βρίσκεται ένα βήμα μακριά από την κατάκτηση του 3ου ευρωπαϊκού τροπαίου της ιστορίας του (FIBA Europe Cup), έχει επαναφέρει το όραμα στις τάξεις των οπαδών του, που γεμίζουν το γήπεδο και ονειρεύεται να σπάσει το «δίπολο» του ελληνικού μπάσκετ.
ΑΕΚ: Η ομάδα με την μεγαλύτερη βελτίωση από τα μέσα της σεζόν!
Οι 9 σερί νίκες που έκανε από τα μέσα Δεκέμβρη μέχρι τα μέσα Μάρτη, σε συνδυασμό με την εξαιρετική πορεία που έκανε στο πιο ανταγωνιστικό BCL των τελευταίων ετών (έφτασε στο Final 4 αποκλείοντας την πανίσχυρη Μπανταλόνα, που έχει αναλάβει να το διοργανώσει), την εδραίωσαν στην 4άδα.
Η «Ένωση» θα μπορούσε να είχε τερματίσει και 3η λόγω της υπεροχής στην ισοβαθμία με τον ΠΑΟΚ, αλλά πλήρωσε την μοναδική «γκέλα» (αν αυτή η λέξη μπορεί να συνδέεται με μία καθαρή νίκη του εφετινού εκπληκτικού Περιστερίου), σε παιχνίδι που «έπρεπε» να πάρει μέσα στο γήπεδό της.
Παρ’ όλα αυτά, το ότι ο Ντράγκαν Σάκοτα μπόρεσε να παρουσιάσει ένα πολύ συμπαγές σύνολο σε άμυνα και επίθεση και να «χτίσει» εν μέσω συνεχόμενων παιχνιδιών μία πολύ αποτελεσματικά «χημεία», χάνοντας τον βασικό πυλώνα του παιχνιδιού της ομάδας (Κρις Σίλβα) και προσθέτοντας τρία νέα πρόσωπα (Μπράουν, Νάναλι και Φίζελ) λέει πολλά για την δουλειά του.
Άρης: Όταν βρήκε ρυθμό, έδειξε την δυναμική του!
Ο «αυτοκράτορας» είχε πολλά σκαμπανεβάσματα και η νέα προσπάθεια από τεχνοκράτες (οι νέοι ιδιοκτήτες και οι συνεργάτες τους) και σημαντικούς μπασκετανθρώπους (Ζήσης) ήταν λογικό να σημαδευτεί και από λάθη. Η γνώση και η τεχνογνωσία δεν εγγυάται το άμεσο αποτέλεσμα.
Παρ’ όλα αυτά, οι άνθρωποι των «κιτρινόμαυρων» δεν πανικοβλήθηκαν από την αρχική ανακατωσούρα, έμειναν πιστοί στο πλάνο τους και με τις κατάλληλες κινήσεις κατόρθωσαν να επαναφέρουν την ομάδα στον σωστό δρόμο. Σίγουρα όχι στον βαθμό που επιθυμεί ο πολύ απαιτητικός κόσμος του Άρη, ωστόσο, ούτε η δυναστεία της δεκαετίας του ’80 χτίστηκε σε μία μέρα!
Το όραμα και η διάθεση για επένδυση και συνολικό εκσυγχρονισμό που υπάρχει (εν μία νυχτί σβήστηκε ο βραχνάς των χρεών), σε συνδυασμό με την στήριξη του κόσμου αποτελούν μία μεγάλη ασφαλιστική δικλείδα για πολύ καλύτερες μέρες. Η νίκη επί του Παναθηναϊκού και η ατμόσφαιρα στο τελευταίο παιχνίδι της σεζόν, με την άνευ προηγουμένου υποδοχή σε Γιάννη Αντετοκούνμπο, ήταν τα highlights της σεζόν και από μόνη της η σύνδεση που δημιούργησε με το ένδοξο παρελθόν, λέει πολλά για τις ημέρες που έρχονται.
Περιστέρι: «Έκλεισε στόματα» με τις επιλογές και το μπάσκετ που έπαιξε!
Πριν τα πρώτα του ανεπίσημα και επίσημα διαπιστευτήρια της σεζόν, λόγω ρόστερ, θεωρήθηκε από πολλούς το πρώτο φαβορί για υποβιβασμό.
Το ότι από τα μέσα της σεζόν, η παραπάνω συζήτηση αποτελούσε ήδη μακρινή και ελαφρώς ντροπιαστική ανάμνηση και η ομάδα των δυτικών προαστίων είχε ήδη κερδίσει τον σεβασμό όλων και εξέπεμπε αξιοσημείωτη μπασκετική υγεία, εξηγεί πολλά απ’ όσα συντελέστηκαν φέτος στο Περιστέρι.
Αν υπολογίσουμε ότι η σωτηρία κρίθηκε σε ισοβαθμία στις 6 νίκες και οι «κυανοκίτρινοι» είχαν φτάσει ήδη τις πέντε στην 9η αγωνιστική, τότε δεν θα δυσκολευτούμε να αξιολογήσουμε το μέγεθος του επιτεύγματος με 16 νέα πρόσωπα και νέο προπονητή.
Το μπάσκετ που έπαιξαν οι παίκτες του Βασίλη Ξανθόπουλου, το σερί των 7 νικών στον 2ο γύρο, η ταυτόχρονη πρόκριση στα προημιτελικά του επίσης αναβαθμισμένου εφετινού FIBA Europe Cup, αλλά κυρίως η καθολική αναγνώριση που κέρδισε το εφετινό εγχείρημα στην δυτική όχθη, αποτελούν τα μεγάλα παράσημα της χρονιάς.
Μύκονος: Από την Elite League στα playoffs και στην εκτόξευση του πήχη!
Η περίπτωση των Νησιωτών μοιάζει με εκείνη του Περιστερίου από την άποψη ότι τοποθετήθηκαν αρχικά (και δικαίως ως νεοφώτιστοι) στο group εκείνων που θα παλέψουν για την παραμονή και ολοκλήρωσαν την κανονική περίοδο, με… τρύπημα στο ταβάνι τους.
Οι πέντε νίκες στον πρώτο γύρο και το ξεκίνημα στον 2ο με θρίαμβο και «κατοστάρα» στον ΠΑΟΚ και η σοβαρότητα της προσέγγισης μέσα και έξω από το γήπεδο, έδειξαν ότι οι Μυκονιάτες και ο Βαγγέλης Ζιάγκος, αποτέλεσαν ιδανικό «πάντρεμα» στο κομμάτι της αποτελεσματικής διαχείρισης της αλλαγής επιπέδου και των υψηλών απαιτήσεων που αυτή επιτάσσει.
Κι όλα αυτά, ενώ ταυτόχρονα η Μύκονος αντιμετώπισε ουκ ολίγα και διόλου ευκαταφρόνητα προβλήματα τραυματισμών των ξένων της (Έβανς, Κάναντι, Ρέι και Χέσον) και αναγκάστηκε να κάνει και αλλαγές.
Δεν ξέρω αν θα τολμήσει να κάνει χρήση του ευρωπαϊκού εισιτηρίου που κατέκτησε μπαίνοντας στα playoffs (ίσως εκεί πρέπει να γίνουν πολύ προσεκτικά βήματα), ωστόσο και μόνο που το συζητάμε, συνιστά τεράστια επιτυχία.
Κολοσσός: Το πρόσωπο του 2026 έσωσε την παρτίδα!
Η αλλαγή προπονητή και η συμφωνία με τον μπαρουτοκαπνισμένο Άρη Λυκογιάννη και οι πετυχημένες προσθήκες παικτών που είχαν γίνει στο τελείωμα της θητείας του Καράσκο (Νίκολς και Μακ) αλλά και μετά (Ραντλ και Κένεντι), άλλαξαν όλο το αφήγημα της σεζόν και από ‘κει που τον Δεκέμβριο (αλλά και μετά την ήττα από τον Πανιώνιο), οι Ροδίτες προέβαλλαν ως φαβορί για υποβιβασμό, όχι μόνο σώθηκαν αλλά βγήκαν και Ευρώπη.
Το ιστορικό «διπλό» επί του Παναθηναϊκού σε ένα απίστευτο ματς που οι «θαλασσί» κέρδισαν από την αρχή μέχρι το τέλος και άντεξαν στην αντεπίθεση των «πρασίνων» και το εντυπωσιακό πέρασμα από την Μύκονο, ήταν τα σημάδια που «φώναξαν» ότι ο Κολοσσός κατάφερε να αλλάξει επίπεδο μέσα σε δύο μήνες και η άνετη νίκη επί του Προμηθέα στην Πάτρα αποτέλεσε το κερασάκι στην τούρτα μίας σεζόν με κακό ξεκίνημα και ονειρικό τελείωμα.
Ηρακλής: Κερδισμένο «στοίχημα»!
Ερχόμενος από την Elite League, ο «Γηραιός» δεν κατόρθωσε απλά να πετύχει τον αγωνιστικό στόχο της σεζόν, που δεν ήταν άλλος από την παραμονή, αλλά ταυτόχρονα παρουσίασε ένα πρόσωπο που άφησε πολύ εντυπώσεις σε σχέση με την οργάνωση και την προσαρμογή των «κυανόλευκων» στις απαιτήσεις της νέας εποχής.
Η αποπληρωμή των χρεών, η ανακαίνιση του γηπέδου και η πανέμορφη ατμόσφαιρα με sold out σχεδόν σε κάθε εντός έδρας παιχνίδι, τα σωστά αντανακλαστικά που έδειξαν οι νέοι διοικούντες στο ξεκίνημα της σεζόν, η απόφαση για συμμετοχή στην European North Basketball League (ώστε η ομάδα να δώσει περισσότερα παιχνίδια και να έχει καλύτερο ρυθμό), αφήνουν υποσχέσεις για καλύτερη συνέχεια.
Limit up η απίστευτη ανατροπή από το -18 κόντρα στον Παναθηναϊκό και limit down η καθυστέρηση στην αντικατάσταση του μοναδικού σκόρερ της ομάδας (Ράιτ-Φόρμαν), η οποία στοίχισε στην αγωνιστική εικόνα της ομάδας στο τελείωμα της σεζόν.
Προμηθέας: Η χειρότερή του σεζόν στην GBL!
Αν και οι Πατρινοί ήταν άτυχοι στο κομμάτι των τραυματισμών κι έχασαν για μεγάλο χρονικό διάστημα τους ξένους στους οποίους στηρίχθηκε ο αρχικός σχεδιασμός (ΜακΚάλουμ, Γκρέι και Χάμοντς), θεωρώ ότι έχασαν πλήρως τον αγωνιστικό τους προσανατολισμό μετά την απόφαση διαζυγίου με τον Γιώργο Λιμνιάτη και στην συνέχεια έκαναν πολλές λανθασμένες επιλογές.
Αν και οι αριθμοί δεν αποτυπώνουν πλήρως την κακή εικόνα από την αλλαγή του χρόνου και μετά, ο Προμηθέας δεν κινδύνευσε ουσιαστικά επειδή είχε αξιοπρεπή πορεία μέχρι να ερθει ο Σεγκούρα και επειδή πρόλαβε να κάνει κάποιες σημαντικές μαζεμένες νίκες (στο Περιστέρι και στον Πανιώνιο), πριν ξεκινήσει το «τσουνάμι» των τραυματισμών.
Στα θετικά “takeaways” ο χρόνος συμμετοχής που πήραν οι Μπαζίνας και Πλώτας, οι οποίοι έφησαν καλές εντυπώσεις.
Καρδίτσα: Με το σπαθί της στην GBL!
H επιτυχημένη πορεία των Θεσσαλών έχει την υπογραφή του Νίκου Παπανικολόπουλου, που διατήρησε τον κορμό των τριών έμπειρων Ελλήνων (Κασελάκης, Δίπλαρος και Καμπερίδης) και έκανε αξιόπιστες επιλογές ξένων και παίρνει ακόμη μεγαλύτερη αξία αν αναλογιστεί κανείς τα δύο καρπούζια στην ίδια μασχάλη που σήκωσε φέτος ο οργανισμός.
Δεν είναι λίγο πράγμα για μία επαρχιακή ομάδα που παίζει πρώτη φορά στην Ευρώπη, να παίζει σχεδόν δύο αγώνες την εβδομάδα μέχρι μέσα Μαρτίου (με δύο και τρία ταξίδια για να φτάσει στον προορισμό της και να επιστρέψει στην βάση της) και ταυτόχρονα να παλεύει κάθε Σαββατοκύριακο με φόντο την σωτηρία.
Κίνηση-κλειδί η απόκτηση του Άπσον, ο οποίος έδωσε μεγάλη ώθηση στο τελείωμα της σεζόν, όντας καθοριστικός στις τρεις τελευταίες εντός έδρας νίκες της Καρδίτσας.
Μαρούσι: Από την αυτοκτονία στον άθλο, τρεις εβδομάδες δρόμος!
Με την επένδυση που έγινε φέτος στα βόρεια προάστια, το σενάριο του υποβιβασμού θα ισοδυναμούσε με… αυτοκτονία! Έτσι όπως εξελίχθηκε η σεζόν, όμως, για μία ομάδα που είχε πολλές κακές διαιτησίες στην διάρκεια της σεζόν και βρέθηκε στο χείλος του γκρεμού, η παραμονή προκάλεσε μεγάλη ανακούφιση.
Ο Ηλίας Παπαθεοδώρου πήρε ποιοτικούς παίκτες, αλλά στο μεγαλύτερο διάστημα της σεζόν δεν μπόρεσε να παρουσιάσει το αποτέλεσμα που ήθελε (λόγω και της έλλειψης αμυντικού φίλτρου), με εξαίρεση το τελευταίο διάστημα, στο οποίο κατάφερε να περιορίσει τα αδύνατα σημεία του της ομάδας του και να δώσει – επιτυχώς – έμφαση στα δυνατά, που έκαναν το Μαρούσι να παρουσιάσει διαδορετικό πρόσωπο από εκείνο που είχε στο μεγαλύτερο μέρος της χρονιάς.
Πανιώνιος: «Πλήρωσε» την έλλειψη τεχνογνωσίας και τα λάθη σχεδιασμού!
Αν και οι ιδιοκτήτες του έκαναν τεράστια προσπάθεια και δεν παράτησαν το καράβι ακόμη και όταν είχε «μισοβουλιάξει», ο ιστορικός επιστρέφει στην Elite League βασικά για δύο λόγους…
Ο πρώτος είχε να κάνει με το ότι εμπιστεύτηκε σε λάθος άνθρωπο τον σχεδιασμό του ρόστερ για μία πρωτόγνωρη σεζόν από πλευράς απαιτήσεων, τόσο του αναβαθμισμένου πρωταθλήματος, όσο και του πολύ ανταγωνιστικού Eurocup των μίνιμουμ 18 αγώνων και η ποιοτική και ποσοτική ένδεια φάνηκε με το καλημέρα!
Ο δεύτερος είχε να κάνει με το ότι παρ’ ότι το πρόβλημα εντοπίστηκε και αναγνωρίστηκε νωρίς, σε διοΙκητικό επίπεδο ο οργανισμός δεν είχε τα στελέχη με το ανάστημα, το ειδικό βάρος, αλλά την απαραίτητη τεχνογνωσία και εξοικείωση με την αγορά, ώστε και να προστατευθεί η επένδυση και να διατηρηθεί η ομάδα ενωμένη, χωρίς την φθορά που πάντα υπάρχει από την περιρρέουσα αρνητική ενέργεια που προκαλεί η επίδραση των απογοητευμένων οπαδών.
Κάπως έτσι, χάθηκε πολύτιμος χρόνος, έγιναν λανθασμένες επιλογές, ενώ ήταν τόσα πολλά τα κακώς κείμενα, που ήταν αδύνατον να διορθωθούν εν μέσω αγωνιστικής της περιόδου. Ο υποβιβασμός του Πανιωνίου είναι σίγουρα πλήγμα για την GBL και όσον αφορά την απώλεια ενός ιστορικού μπασκετικού brand αλλά και της διάθεσης του διοικητικού διδύμου που αναμόρφωσε τους «κυανέρυθρους».
Υγ.1: Πολλά συγχαρητήρια στην διοίκηση της λίγκας για τα αντανακλαστικά που έδειξε στο ημίχρονο των αγώνων της τελευταίας αγωνιστικής και την παρέμβαση που έκανε – με φόντο την περιφρόυρηση της αξιοπιστίας του πρωταθλήματος – ώστε το 2ο μέρος να αρχίσει την ίδια ώρα και στα πέντε γήπεδα.
Υγ.2: Τα τρία νησιά (Ρόδος, Μύκονος και Λευκάδα), η Πάτρα και η Καρδίτσα, θα δώσουν του χρόνου ακόμη μεγαλύτερη έμφαση στην αποκέντρωση του πρωταθλήματος (παίζει και το σενάριο του Βίκου Ιωαννίνων). Αν συνυπολογίσουμε το ότι ο Άρης, ο ΠΑΟΚ και η ΑΕΚ θα ανέβουν επίπεδο και ότι οι περισσότερες ομάδες θα αυξήσουν τα budgets και θα πάνε σε καλύτερες επιλογές, τότε το επόμενο πρωτάθλημα προβλέπεται ακόμη πιο συναρπαστικό και λιγότερο επικεντρωμένο από ποτέ στο δίπολο του Ολυμπιακού-Παναθηναϊκού.
