Ο Βαγγέλης Αρναούτογλου μετράει αυτό που βλέπει σε σχέδιο, σε ανθρώπους και σε μια ποδοσφαιρική λογική που για πρώτη φορά μετά από καιρό δείχνει να πατάει γερά.
Ήταν τον περασμένο Νοέμβριο στην Τοσκάνη εκείνο το αριστούργημα του Νίκολιτς και των ποδοσφαιριστών της ΑΕΚ, το διπλό επί της Φιορεντίνα, που ξεκίνησε να μας προϊδεάζει ότι ο Μάρκο και τα παιδιά του κάτι σπουδαίο ετοίμαζαν και για την ευρωπαϊκή σκηνή.
Ας όψεται εκείνο το ένα λεπτό αδράνειας στο δεύτερο παιχνίδι με τη Ράγιο, όταν οι Ισπανοί μείωσαν σε 3-1 και πήραν την πρόκριση, φτάνοντας έως τον τελικό. Δεν ζήσαμε κάτι μεγάλο που ήταν μέσα στις δυνατότητες της ομάδας. Η τωρινά διαμορφωμένη ομάδα, με τις επιπλέον λύσεις και επιλογές τοπ ποιότητας, ίσως να έχει την ευκαιρία να σηκώσει το Conference. Αυτό, βέβαια, δεν θα το μάθουμε.
Αυτό που βλέπουμε, ωστόσο, κατάφατσα είναι η εξαργύρωση μιας πολύ εύστοχα και αμιγώς ποδοσφαιρικά δομημένης πρότασης που η ΑΕΚ κατέθεσε ως επιλογή στον ίδιο τον εαυτό της, προσπαθώντας να αφήσει στην άκρη παραλογισμούς, αφέλειες, λάθη και κακές στρατηγικές του παρελθόντος. Ένα πλάνο που πολύ γρήγορα και ακόμα πιο εμφατικά έκλεισε τον πρώτο κύκλο δημιουργίας του για όσα θα έρθουν και το οποίο πρέπει να προστατευτεί ως κόρη οφθαλμού.
Παρατηρώντας τη φωτογραφία όπου ξανά αγκαλιασμένοι οι τρεις τους – Ηλιόπουλος, Ριμπάλτα, Νίκολιτς – δείχνουν σε όλους τον δρόμο της σύμπνοιας και του «μαζί», μία μόνο σκέψη μπορώ να κάνω και να τη μεταφέρω στους ίδιους: «Μείνετε ενωμένοι και γενναίοι, ό,τι κι αν συμβεί στην πορεία, όποια αναποδιά κι αν βρεθεί μπροστά σας. Αυτή η φωτογραφία θα σας δείχνει τον δρόμο της επιτυχίας και των κατακτήσεων».
Αν είχα τη δυνατότητα να ζωγραφίζω καλά, θα άπλωνα στον καμβά 11 μανιασμένα σκυλιά γύρω από αυτό το πολύφερνο σεντόνι του Champions League, ντυμένα στα κιτρινόμαυρα, να απαγορεύουν στους Βούλγαρους να το προσεγγίσουν. Υπάρχει και το AI, θα μου πείτε, αλλά εδώ μιλάμε για έπος με λάδι σε καμβά, που μόνο ένας πίνακας της Αναγέννησης θα μπορούσε να περιγράψει με μεγαλοπρέπεια.
Όλοι τώρα θέλετε την κουβέντα παρακάτω, αν και πόσες μεταγραφές πρέπει να γίνουν, αλλά ας κάνουμε μια στάση εδώ, να το συλλάβουμε ως συμβάν και να αναγνωρίσουμε τη λαμπρότητά του, πριν πάμε παρακάτω. Η μεγάλη εικόνα είναι το σχέδιο, αυτό που πρέπει να προστατευτεί πάση θυσία, με εμπιστοσύνη στην αποτελεσματικότητά του και σε όσα ακόμα μπορεί να φέρει μπροστά.
Η τριάδα που έδωσε κατεύθυνση
Και κάπου εδώ βρίσκεται ίσως η μεγαλύτερη αξία όσων συμβαίνουν στην ΑΕΚ: ένας οργανισμός που έχει βρει ποδοσφαιρικό βηματισμό, καθαρή κατεύθυνση και ανθρώπους αποφασισμένους να υπηρετήσουν την ίδια ιδέα. Ο Ριμπάλτα δουλεύει πάνω στη συνολική αρχιτεκτονική του ποδοσφαιρικού τμήματος, ο Νίκολιτς μετατρέπει αυτή τη φιλοσοφία σε καθημερινή δουλειά στο γήπεδο και ο Ηλιόπουλος παρέχει το πλαίσιο, τη στήριξη και τις προϋποθέσεις για να μεγαλώσει το εγχείρημα.
Οι τρεις τους έχουν δημιουργήσει μια σχέση λειτουργίας που δίνει στην ΑΕΚ ταχύτητα, αποφασιστικότητα και προοπτική. Ο καθένας στον χώρο του, όλοι πάνω στην ίδια γραμμή, με κοινό προορισμό μια ομάδα που θα διεκδικεί σταθερά όσα της αναλογούν.
Αυτό το σχέδιο χρειάζεται τώρα χρόνο, καθαρό μυαλό και προστασία. Κάθε μεγάλη ποδοσφαιρική διαδρομή περνά από δύσκολες βραδιές, από αποφάσεις που θα συζητηθούν, από μεταγραφές που θα χρειαστούν χρόνο για να αποδώσουν και από περιόδους όπου η ομάδα θα δοκιμαστεί. Εκεί θα μετρήσει η ψυχραιμία και η εμπιστοσύνη στη δουλειά.
Ο Ριμπάλτα γνωρίζει την αγορά και χτίζει τις επιλογές του με ποδοσφαιρικά κριτήρια, ο Νίκολιτς έχει στα χέρια του ένα υλικό που μπορεί να υπηρετήσει τις απαιτήσεις του και ο Ηλιόπουλος έχει μπροστά του την ευκαιρία να αφήσει αυτή τη νέα εποχή να αποκτήσει διάρκεια. Η συνέχεια θέλει υπομονή, επιμονή και συνέπεια (πίστη και πάθος θα προσέθετε ο ίδιος).
Ο καμβάς τώρα μεγαλώνει
Αν το καλοκαίρι αυτό έφερε ενθουσιασμό, η πραγματική αξία του θα φανεί στον τρόπο με τον οποίο θα λειτουργήσει η ΑΕΚ από εδώ και πέρα. Στη στελέχωση, στην καθημερινότητα των Σπάτων, στις αποφάσεις γύρω από το ρόστερ, στη διαχείριση των κρίσεων, στην εξέλιξη των ποδοσφαιριστών, στην ευρωπαϊκή παρουσία της.
Εκεί χτίζονται οι μεγάλες ομάδες. Στη λεπτομέρεια, στην επανάληψη, στην επιμονή πάνω σε μια ποδοσφαιρική ιδέα μέχρι αυτή να γίνει κουλτούρα. Το σχέδιο Ριμπάλτα, Νίκολιτς και Ηλιόπουλου έχει πλέον αποκτήσει σάρκα, πρόσωπα και αποτελέσματα. Το επόμενο βήμα αφορά τη διάρκειά του και την ικανότητά του να παράγει συνεχώς καλύτερη ΑΕΚ.
Γι’ αυτό και η φωτογραφία των τριών αγκαλιασμένων έχει τόσο μεγάλη δύναμη. Κρατά μέσα της όλη τη διαδρομή που ξεκίνησε και όσα μπορούν να ακολουθήσουν. Τρεις άνθρωποι που αποφάσισαν να πορευτούν στην ίδια κατεύθυνση, με διαφορετικές αρμοδιότητες και μία κοινή ποδοσφαιρική φιλοδοξία. Αυτή η εικόνα πρέπει να μείνει χαραγμένη στη μνήμη τους στις δύσκολες στιγμές που μπορεί να έρθουν, όπως θα μείνει και στις μεγάλες βραδιές που περιμένουν.
Τα μανιασμένα σκυλιά έχουν ήδη πάρει θέση γύρω από το σεντόνι, τα κιτρινόμαυρα έχουν ξαναβρεί τη λάμψη τους και ο καμβάς περιμένει τις επόμενες πινελιές. Κι αυτές, με την ίδια πίστη, την ίδια δουλειά και την ίδια σύμπνοια, μπορούν να κάνουν την εικόνα πραγματικά μεγαλειώδη.
