Μαρτυρία από το Groupama Stadium για το ασυνήθιστο «δίπολο» των οργανωμένων οπαδών της Λιόν και τον ιδιαίτερο τρόπο στήριξης της ομάδας τους, λίγο πριν το ματς με τον ΠΑΟΚ.
Για λίγες μόνο στιγμές -όσο αυτό είναι ανθρωπίνως δυνατό- το μυαλό με το ζόρι προσπαθεί να ξεγελαστεί από το βαρύ πένθος για την απώλεια των επτά οπαδών του ΠΑΟΚ. Έστω και μέσα σε αυτό το κλίμα, το παιχνίδι με τη Λιόν δίνει στους ποδοσφαιριστές του «Δικεφάλου» την ευκαιρία να βρεθούν σε ένα γήπεδο όπου συμβαίνει κάτι σπάνιο, ίσως μοναδικό για τα ευρωπαϊκά δεδομένα.
Η εμπειρία αυτή χρονολογείται από τις 23 Νοεμβρίου του 2017. Τότε που η ποδοσφαιρική περιπλάνηση μας είχε οδηγήσει από το Τορίνο και το Γιουβέντους – Μπαρτσελόνα της προηγούμενης ημέρας, στη Λιόν, για την αναμέτρηση της γαλλικής ομάδας με τον Απόλλωνα Λεμεσού στο Europa League.
Η μετακίνηση των φιλοξενούμενων φιλάθλων γινόταν αποκλειστικά οργανωμένα και υπό αυστηρή επιτήρηση. Τα λεωφορεία μας άφησαν έξω από το επιβλητικό -και τότε ολοκαίνουργιο- Groupama Stadium. Τα μέτρα ασφαλείας ήταν εξαιρετικά αυστηρά, απόηχος των τρομοκρατικών επιθέσεων των προηγούμενων ετών στη Γαλλία. Έλεγχοι εξονυχιστικοί, απαγόρευση ακόμη και για σακίδια, με δεκάδες lockers έξω από το γήπεδο να λειτουργούν υποχρεωτικά για τους θεατές.
Η θέση μας βρισκόταν ψηλά, σε έναν από τους πολλούς ορόφους. Το γήπεδο εντυπωσιακό, χωρίς όμως να είναι γεμάτο. Παρ’ όλα αυτά, η ατμόσφαιρα δεν άργησε να γίνει εκκωφαντική. Οι οργανωμένοι της Λιόν, οι «Bad Gones», είχαν καταλάβει το ένα πέταλο, ενώ στο απέναντι βρίσκονταν οι «Lyon 1950». Αυτό που προκάλεσε εντύπωση ήταν πως τα δύο πέταλα τραγουδούσαν διαφορετικά συνθήματα – σχεδόν ταυτόχρονα. Χωρίς καμία διάθεση συγχρονισμού.
Όσο περνούσε η ώρα, ο ήχος γινόταν όλο και πιο αλλόκοτος. Δύο διαφορετικοί ρυθμοί, χιλιάδες διαφορετικές φωνές, σε μόνιμη «σύγκρουση». Ο συγχρονισμός ήρθε μόνο στα τέσσερα γκολ της Λιόν, όταν όλο το γήπεδο ενώθηκε για να φωνάξει τα ονόματα των σκόρερ. Το τελικό 4-0 άφησε πίσω του μια απορία που έμελλε να λυθεί εκτός γηπέδου.
Λίγη ώρα αργότερα, έξω από το Groupama Stadium, ένας οπαδός της Λιόν μας πλησίασε. Σχεδόν αγνώριστος μέσα στα κασκόλ και το σκουφί της ομάδας του, μας ρώτησε σε άπταιστα ελληνικά αν είμαστε Έλληνες. Ο Emmanuel, όπως μας συστήθηκε, είχε ελληνικές ρίζες και ιδιαίτερη αγάπη για τη χώρα. Μανώλης ο παππούς…
Η ερώτηση ήρθε αυθόρμητα: «Υπάρχει κόντρα ανάμεσα στους οργανωμένους; Γιατί τραγουδούν διαφορετικά συνθήματα, ταυτόχρονα, από τα δύο πέταλα;». Η απάντησή του ήταν απλή και αποστομωτική.
«Το κάνουμε επίτηδες. Θέλουμε οι παίκτες να ακούν διαφορετικό σύνθημα όταν επιτίθενται και διαφορετικό όταν αμύνονται. Στην άμυνα κυριαρχεί το ένα πέταλο, στην επίθεση το άλλο».
Και λειτουργεί αυτό; «Ε, για να το κάνουμε…», είπε και μας αποχαιρέτησε επίσης στα ελληνικά.
Και μείναμε άναυδοι…
Χρόνια αργότερα, τον Σεπτέμβριο του 2024, στο ματς της Λιόν με τον Ολυμπιακό τα πέταλα ήταν σιωπηλά λόγω τιμωρίας της UEFA στους Γάλλους για επεισόδια προηγούμενων ετών (με την Γουέστ Χαμ). Αν αυτή η ιδιότυπη «ηχητική τακτική» εξακολουθεί να εφαρμόζεται σήμερα, έχει μικρή σημασία.
Στον ΠΑΟΚ, άλλωστε, αυτές τις ημέρες δεν υπάρχει χώρος ούτε για εντυπώσεις, ούτε για εμπειρίες. Το βάρος είναι αλλού. Και είναι ασήκωτο.
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΤΩΡΑ
