Οι νοσηλευτές αντιδρούν έντονα στις κυβερνητικές εξαγγελίες της ΔΕΘ, καθώς δεν ανακοινώθηκαν νέα μέτρα για μισθούς, προσλήψεις ή κίνητρα παραμονής στο ΕΣΥ για τον κλάδο τους
Έντονη είναι η αντίδραση των νοσηλευτών για τις κυβερνητικές εξαγγελίες στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης (ΔΕΘ), καθώς δεν άκουσαν κάποιο νέο μέτρο που να τους αφορά.
Ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Συνδικαλιστικής Νοσηλευτικής Ομοσπονδίας του ΕΣΥ (ΠΑΣΥΝΟ-ΕΣΥ), Γιώργος Αβραμίδης, επισημαίνει σε δήλωσή του ότι οι ανακοινώσεις του Πρωθυπουργού δείχνουν για ακόμη μια φορά «ότι οι Νοσηλευτές εξακολουθούν να βρίσκονται εκτός των πραγματικών προτεραιοτήτων της κυβερνητικής πολιτικής». Υπενθυμίζεται ότι οι νοσηλευτές έχουν λάβει δέσμευση για τη δημιουργία αυτόνομου κλάδου, κάτι που σημαίνει ταχύτερες προσλήψεις και αύξηση απολαβών, αλλά πρόκειται για μια μεταρρύθμιση που ακόμη την περιμένουν.
«Ούτε μία ουσιαστική οικονομική ενίσχυση. Ούτε ένα νέο κίνητρο παραμονής στο ΕΣΥ. Ούτε μία συγκεκριμένη δέσμευση για την αντιμετώπιση της δραματικής έλλειψης Νοσηλευτών. Και αυτό, πλέον, δεν μπορεί να θεωρείται παράλειψη. Συνιστά απαξίωση ενός επαγγέλματος απολύτως αναγκαίου για τη λειτουργία του ΕΣΥ. Η αντίφαση είναι εμφανής.
Από τη μία, επενδύονται τεράστια ποσά από το Ταμείο Ανάκαμψης και εθνικούς πόρους για την ανακαίνιση νοσοκομείων και Κέντρων Υγείας, την προμήθεια νέου εξοπλισμού και την ανάπτυξη νέων μονάδων. Από την άλλη, δεν επενδύουμε στους ανθρώπους που θα κληθούν να τα λειτουργήσουν. Τα κτίρια δεν νοσηλεύουν.
Τα μηχανήματα δεν κρατούν βάρδια. Οι καινούργιες κλίνες δεν φροντίζουν ασθενείς. Οι Νοσηλευτές το κάνουν», σημειώνει ο κ. Αβραμίδης.
Κίνητρα άμεσα
Ο πρόεδρος της ΠΑΣΥΝΟ-ΕΣΥ τονίζει πως εάν δεν υπάρξουν άμεσα ουσιαστικά μισθολογικά, επαγγελματικά και θεσμικά κίνητρα για την προσέλκυση νέων νοσηλευτών και την παραμονή των ήδη υπηρετούντων, η κατάληξη είναι προβλέψιμη: «Θα έχουμε ανακαινισμένες κλινικές με κλειστές κλίνες, νέες μονάδες χωρίς επαρκές προσωπικό και χειρουργικές αίθουσες που δεν θα μπορούν να αξιοποιηθούν στο σύνολο των δυνατοτήτων τους», όπως λέει.
Και τότε, συνεχίζει, «η συρρίκνωση του δημόσιου συστήματος Υγείας δεν θα χρειαστεί καν να ανακοινωθεί. Θα επιβληθεί από την έλλειψη Νοσηλευτών. Και αυτό το πρόβλημα δεν αφορά μόνο τους Νοσηλευτές. Αφορά τον πολίτη που θα περιμένει περισσότερο στα Επείγοντα, τον ασθενή που θα περιμένει περισσότερο για ένα χειρουργείο, την οικογένεια που θα αναζητά διαθέσιμη κλίνη. Το πραγματικό μέτρο επιτυχίας δεν είναι πόσα κτίρια ανακαινίστηκαν, αλλά πόσες υπηρεσίες μπορούν πραγματικά να λειτουργήσουν και υπό ποιες συνθήκες για εργαζόμενους και ασθενείς.
Η κυβέρνηση πρέπει να αποφασίσει: θέλει πραγματικά ένα ισχυρό δημόσιο σύστημα Υγείας ή απλώς ένα ανακαινισμένο ΕΣΥ;
Γιατί χωρίς Νοσηλευτές, ακόμη και το πιο σύγχρονο νοσοκομείο είναι απλώς ένα κτίριο. Και υπάρχει μία πραγματικότητα που δεν μπορεί να αγνοηθεί: οι Νοσηλευτές δεν δημιουργούνται από τη μία ημέρα στην άλλη. Η εκπαίδευσή τους απαιτεί χρόνια και η απόκτηση της απαραίτητης κλινικής εμπειρίας ακόμη περισσότερα. Γι’ αυτό η επένδυση στους Νοσηλευτές πρέπει να γίνει τώρα. Διαφορετικά, κινδυνεύουμε να παραδώσουμε στην κοινωνία ένα σύγχρονο και πανάκριβο ΕΣΥ, με κλειστές κλίνες και μονάδες που δεν θα μπορούν να λειτουργήσουν λόγω έλλειψης Νοσηλευτών».
