Ο Βασίλης Σπανούλης σαν παίκτης ήταν ένας εκ των πιο clutch παικτών στην Ευρώπη. Το έλεγε η ψυχούλα του, λάτρευε να παίρνει την ευθύνη στα κρίσιμα. Είχε μια refuse to lose νοοτροπία που φυσικά τον έκανε και τον παίκτη που μεγαλούργησε στα παρκέ. Όταν όλα διαλυόντουσαν γύρω σου, ήξερες ποιον θα εμπιστευτείς για να βγάλει τα… κάστανα από τη φωτιά. Όταν είχες τον Σπανούλη στην ομάδα, όλα ήταν πιο εύκολα σε ματς που θα κρινόντουσαν στην τελευταία κατοχή, στο τελευταίο σουτ.
Ο Kill Bill ήταν φόβος και τρόμος για κάθε αντίπαλη άμυνα σε οριακές καταστάσεις, γιατί δεν… ένιωθε από πίεση. Ήθελε απλά την μπάλα στα χέρια του για να το… μπουμπουνίσει και να χαρίσει τη νίκη στην ομάδα του. Στη διετία του στο Περιστέρι, μπορεί να καυχιέται πως αυτό το mentality το πέρασε στην ομάδα, η οποία δεν τα παρατούσε ποτέ και πέτυχε αρκετές υπερβάσεις. Εκεί που την είχαν ξεγραμμένη, πάντα έβρισκε τρόπο να αντιδρά.
Έναν τέτοιο παίκτη θα έχει και στην Μονακό. Ο Μάικ Τζέιμς είναι leader και έχει απίστευτο επιθετικό ταλέντο όπως ακριβώς και ο Kill Bill όταν αγωνιζόταν. Μάλιστα η κίνηση του για το πλάγιο step back μοιάζει πολύ με αυτό που έκανε ο Σπανούλης και στις περισσότερες περιπτώσεις δεν γινόταν αντιμετωπιστεί από την αντίπαλη άμυνα.
Μάλιστα ο Μάικ Τζέιμς δεν έχει καταφέρει ποτέ να κατακτήσει τη Euroleague και του λείπει πολύ από την συλλογή του. Μια κούπα που ξέρει πολύ καλά να κατακτά ο Σπανούλης, έχοντας πατήσει στην κορυφή τόσο με τον Ολυμπιακό όσο και με τον Παναθηναϊκό.
Υπάρξει αλληλοσεβασμός και αλληλοεκτίμηση μεταξύ των δύο, κάτι που φάνηκε στις δηλώσεις του Kill Bill, όταν ο Τζέιμς ξεπέρασε τον Σπανούλη και πάτησε κορυφή στους σκόρερ της Euroleague.
Ο V-Span είχε πεί: «Μιλάμε για ένα πολύ μεγάλο παίκτη. Ο Μάικ δουλεύει πάρα πάρα πολύ, όπως είπε και ο προπονητής του. Τίποτα δεν είναι τυχαίο. Δεν μπορείς να φτάσεις σε αυτά τα κατορθώματα χωρίς να έχεις δουλέψει σκληρά. Του αξίζουν συγχαρητήρια για αυτό το τεράστιο επίτευγμα», είπε ο προπονητής του Περιστερίου και της Εθνικής ομάδας στη Nova.
Και στο Νο2 (να είμαι) και στο Νο10, εμένα δεν με πειράζει καθόλου. Ποτέ δεν κοίταξα τα προσωπικά στατιστικά, πάντα κοιτούσα τις νίκες και τους τίτλους. Από εκεί και πέρα όλα αυτά τα ατομικά στατιστικά ήρθαν μέσα από τις ομαδικές επιτυχίες και από τη δική μου ατομική δουλειά. Τα ρεκόρ είναι για να σπάνε, δεν θα μείνω για πάντα εκεί πέρα (σ.σ.: στην κορυφή της λίστας). Για μένα είναι σημαντικό ότι βγαίνουν και έρχονται νέοι αθλητές από πίσω που σπάνε αυτά τα ρεκόρ.
Ο καθένας το κάνει με το δικό του τρόπο και έχει τα δικά του χαρακτηριστικά, αλλά είναι σίγουρα μια κίνηση που τον βολεύει και έχει βάλει πολλά καλάθια. Από εκεί και πέρα ο καθένας έχει το δικό του τρόπο να σκοράρει. Εγώ είχα τον δικό μου. Ο Μάικ έχει το δικό του. Οπότε για ακόμα μία φορά του αξίζουν πολλά συγχαρητήρια. Το να είσαι πρώτος σκόρερ στην EuroLeague δεν είναι εύκολο πράγμα και του αξίζουν πολλά συγχαρητήρια».
