Ο Νόβακ Τζόκοβιτς μίλησε για τις δύσκολες συνθήκες των παιδικών του χρόνων και το πώς αυτές διαμόρφωσαν τον χαρακτήρα του, ενώ έβαλε τέλος στις φήμες περί απόσυρσης από το τένις.
Την Πέμπτη (16/10) ο Τζόκοβιτς συμμετείχε στο Joy Forum του Ριάντ, μία από τις κεντρικές εκδηλώσεις της Riyadh Season, όπου μίλησε στο πάνελ “Narrativa GOAT: From Legends to Legacies” μαζί με τον CEO του UFC, Ντάνα Γουάιτ, και τον πρώην άσο του ΝΒΑ, Σακίλ Ο’Νιλ, ξεκαθαρίζοντας: “Απόσυρση; Δεν πρόκειται να συμβεί. Λυπάμαι αν απογοητεύω κάποιους, αλλά απλώς… δεν θα γίνει.”
Ο Νόλε εξήγησε πως θέλει να αποτελέσει μέρος της μετάβασης που, όπως προβλέπει, θα γνωρίσει το άθλημα τα επόμενα χρόνια. “Νιώθω ότι το τένις μπορεί να αλλάξει ριζικά και θέλω να αγωνιστώ όταν το άθλημά μας “ανανεωθεί”, όταν θεμελιώσουμε τη νέα του βάση για τις επόμενες δεκαετίες. Θέλω να δω πόσο μακριά μπορώ να φτάσω.”
“Αν δούμε τον παγκόσμιο αθλητισμό, ο ΛεΜπρόν Τζέιμς παραμένει σε εξαιρετική κατάσταση στα 40, ο Κριστιάνο Ρονάλντο και ο Τομ Μπρέιντι έπαιξαν μέχρι τα 40 και κάτι. Είναι απίστευτο. Με εμπνέουν κι εμένα να συνεχίσω, να δω την αλλαγή που έρχεται στο τένις.”
البث المباشر لمؤتمر جوي فورم 2025 | Live stream of Joy Forum 2025 🎙️
Watch the live stream of global entertainment leaders in Riyadh 🎬✨#RiyadhSeason
#JoyForum https://t.co/qvxXkucqf4— TURKI ALALSHIKH (@Turki_alalshikh) October 16, 2025
“Όλοι γελούσαν μαζί μας”
Για τα παιδικά του χρόνια που διαμόρφωσαν στη συνέχεια τον χαρακτήρα του τόνισε: “Μεγάλωσα σε μια φτωχή, εμπόλεμη χώρα, τη Σερβία. Οι γονείς μου είχαν ένα μικρό εστιατόριο σε βουνό. Ο πατέρας μου ήταν επαγγελματίας σκιέρ. Οι τρεις αθλητές που θαύμαζα ήταν ο Αλμπέρτο Τόμπα, ο Πιτ Σάμπρας και ο Μάικλ Τζόρνταν.”
“Όταν είπαμε ότι θα γίνω Νο1 στον κόσμο, όλοι γελούσαν μαζί μας. Η Σερβία δεν είχε καμία παράδοση στο τένις. Ήμασταν το παγκόσμιο ανέκδοτο. Όμως ο πατέρας μου πίστεψε σε μένα όταν κανείς άλλος δεν το έκανε.”
“Θυμάμαι όταν ήμουν 12 ετών, ο πατέρας μου έβαλε 10 δολάρια στο τραπέζι και είπε: “Αυτό είναι όλο ό,τι έχουμε”. Ήμασταν υπό εμπάργκο, σε δύσκολες εποχές. Έπρεπε να ωριμάσω πολύ νωρίς, να αναλάβω ευθύνες για τα δύο μικρότερα αδέλφια μου και να καταλάβω τι σημαίνει πειθαρχία και ζωή ενηλίκου. Αυτή η εμπειρία με έκανε πιο δυνατό και με έμαθε να μην εγκαταλείπω ποτέ.”
